Wednesday, November 11, 2009

प्रेयसी असेपर्यंत सारं ठीक होतं

प्रेयसी असेपर्यंत सारं ठीक होतं
बायको झाल्यापासून
भांडणे खुप वाढली आहेत,
संसाराच्या वृक्षावरील
हिरवी पाने पार झाडली आहेत,,

उरला आहे तो फ़क्त पालापाचोळा...

प्रेयसी असतांना,
"तू म्हणशील तसंच होणार"
असं सारं नेहमी म्हणायची,
आता मात्र माझ्यावरंच
वेळ आली आहे रडायची,,

उरलं आहे ते फ़क्त अश्रुत बुडायचं...

प्रेयसी असतांना,
वेळ देत नाही म्हणायची
बायको म्हणुन सोबत असतांना
काय दिवे लावतेय,
"आमचं किती प्रेम आहे"
असं सा-या जगाला उगीचं दाखवतेय,,

उरला आहे तो फ़क्त बिनपैश्याचा तमाशा...

प्रेयसी असतांना,
माझ्याकरीता तुला
खुप गोष्टी कराव्याश्या वाटायच्या,
बायको झाल्यानंतर मात्र
कणिक तू मळायचीस
अन पोळ्या मी लाटायाच्या..?

उरलं आहे ते फ़क्त पूर्ण वेळ स्वयंपाकी व्हायचं...

प्रेयसी असतांना,
तुला सोडुच नये असं वाटायचं
बायको झाल्यानंतर
कधी एकदाचं सोडतो असं झालंय,
कामे दोघांनी करायची असतात
पण तू माझं ओझ्याचं गाढव केलंय,,

उरलं आहे ते फ़क्त ओझं वाहता-वाहता जीव सोडायचं...

ती मुलगी मराठी असते ......

कंपनीमधे अनेक सुंदर मुली असतात,
पण जी गोड लाजते,
ती मुलगी मराठी असते.

कंपनीमध्ये मुली जीन्स घालुन येतात,
पण जि जीन्स बरोबर पायात पैजण घालते,
ती मुलगी मराठी असते.

कंपनीमधे अनेक मुली असतात
पण वात्रटपणा केल्यावए कानाखाली वाजवते
ती मुलगी मराठी असते

कॉलेजमधे अनेक मुली असतात
स्वतःच्या नोट्स सहज दुसरयाला देते
ती मुलगी मराठी असते

शॉपींगलाही अनेक मुली जातात
खर्चाचा विचार करुन फ़क्त कानातलं घेऊन येते
ती मुलगी मराठी असते

प्रेम सगळे करतात
पण आयुष्यभर जी कुठ्ल्याही परीस्थीमध्ये
जी प्रेमाने साथ् देते
ती मुलगी मराठी असते

मुली असतात फुलासारख्या

मुली लहान मुलासारख्या
त्यांच्या हसण्यान जगात बहार आहे
त्यांच्या रडण्यात मानवजतीची हार आहे
मुली म्हणजे relations
मुली म्हणजे emotions
छोट्या छोट्या गोष्टीनी हिरमुसनार्‍या
शंभर जन्म कुरबान अशा लाघवी रुसणार्‍या
मुली म्हणजे पाऊस ग्रीष्मातला
मुली म्हणजे मोर श्रावणातल्या
मुली म्हणजे ठसून सौंदर्य
मुली म्हणजे त्याग औंदर्य
मुली असतात softcorner
मुली असतात melting point
घसरत्या आमच्या career च्या मुळीच असतात turning point
त्यांच नुसात् smile देण म्हणजे आमच्यासाठी हर्षवायू
पण रुसण म्हणजे अर्धान्गवायू
मुली वाटतात हव्याहव्याश्या
मुली वाटतात आपल्याशा
आमच मन समजून घेणार्‍या
दुखात आम्हाला आधार देणार्‍या
कधी कधी त्यांच्या माझ्या नात्याला
काही नाव नसत पण तरही ते जपायच असत

काहीच घडले नाही आज तरी डोळे भरूण आले

काहीच घडले नाही आज तरी डोळे भरूण आले
जुने काही परत येऊन पुन्हा छळून गेले
विसरलो म्हणता म्हणता काही तरी आठवून आले
जळालेले हृदय आग आश्रूमधे बुडून गेले
का घडावे असे ? का तिने वागावे असे
प्रश्ना मधे या मन खरेच गडबडून गेले
काहीच घडले नाही आज तरी डोळे भरूण आले
जुने काही परत येऊन पुन्हा छळून गेले
संपलेले सारे पुन्हा पुन्हा उगलते मन
पुढे जायचे तरौन ही मगेच भरकतटे मन
नाही उत्तरे त्या साठीच तर फडते मन
तिची बाजू ही न समजता जळत राहते मन
कसे समजाउ त्याला ते सारे आता सारून गेले
काहीच घडले नाही आज तरी डोळे भरूण

हाच तर जिवलग मित्र असतो...

कोल्ड ड्रिंक मधे दारू मिसळवतो
टाईट झाल्यावर उशिरा रात्री घरी सुखरूप सोडतो

१ दिवस फोन नहीं केला तर रागवतो
फोन केला तरीही शिव्या घालतो

समोरून एखादी फाकडू पोरगी जात असेल तर
तिच्या समोर मस्त पोपट करतो

कॉलेज ला आल्यावर पहिला कॉल आपल्याला करतो
कुठे आहेस म्हणुन विचारतो

पिकनिक ला जाताना
आई बाबांना हाच तर मस्का लावायला कामी येतो

बाइक वरून पडलो की सगळे हसत असताना
धावत येउन उचलतो

आपण विसरलो तरीही
वाढदिवशी १२ वाजता बरोबर मेसेज करतो

परिक्षेच्या वेळी
सुपरवायज़रला घाल चुलीत म्हणुन सप्प्लिमेंट हातात देतो

काही चुकले तर ओरडतो
गरज असेल तर कान पीळतो

इतर मित्रांच्या तुलनेत
आपली जास्त काळजी घेत असतो

हाच असतो जो
आपल्या कली रूपी आयुष्याला फुलवत नेत असतो

हाच असतो जो
आपल्या कृष्ण-धवल आयुष्यात रंगांची उधलन करत असतो

दुखात असताना.. जवळ येउन काय झाल..? म्हणुन विचारतो
आपण नजर खाली करून काही नाही म्हणुन त्याला टाळतो

आपल्या डोळ्यात बघून
काय रे एवढा परका झालो का..? असा उलट प्रश्न करतो

सुखात हक्काने पार्टी मागणारा
आणि दुखात रडायला खांदा देणारा हाच तर जिवलग मित्र असतो.

राख़ ...

तुला दिलेली वचनं
मी माझ्या मनापासून पाळले होते...
तू नाही ठेवली किम्मत त्यांची
म्हणुन काल मी माझे प्रेत जाळले होते...

झाली होती गर्दी फार
जळतान्ना मला पहायला...
काही जनांना घाई फार
राख़ नदित वहायला...

आग पूर्ण विझली तरी
प्रेत माझे जळतच होते...
राख़ वेचनार्यांचे काल
हाथ आगिने सलत होते...

राख़ अजूनही गरम होती
'' उद्या वाहू '' म्हणुन गेले...
अश्रु दोन गालुन
मागच्या मागे वलुन गेले ....

मग... भल्या पहाटे
कुणीतरी तिच्या स्पर्शासम उब देत होत्तं...
मी उठून पाहिले तर
शेजारी एक प्रेत जळत होत्तं...

आलेत मागोमाग राख़ वेचनारे
वेचुन मला त्यांनी घरी नेले...
सोबतच वाहुया आतातरी
अनोळखी कुजबूज करून गेले ...

नदिकाठी आज माझ्या
एक राख़ मडकी होती शेजारी...
माझ्या सारखेच तिचे रूप
जणू काही म्हणत होती बिचारी ...

नदीमधे मग त्यांनी
वाहिली दोन्ही मडकी होती ...
त्या राखेचा स्पर्श होताच कळल
दूसरी राख़ तिची होती

कुणीतरी हव असत

कुणीतरी हव असत ,जीवनात साथ देनार
हातात हात घेउन , शब्दान्शिवाय बोलनार्....

कुणीतरी हव असत ,जीवाला जीव देनार
फ़ुलातल्या सुगन्धासारख,आयुष्यभर जपनार्......

कुणीतरी हव असत ,हक्कान् रागावनार,
चुका ज़ाल्या तरी,मायेन समज़ावनार........

कुणीतरी हव असत ,आपल म्हननार
नजरेतले भाव जानुन,आपल्याला ओळखणार........

कुणीतरी हव असत ,बरोबर चालणार,
कशीही वाट असली तरी,माग न फ़िरनार........

कुणीतरी हव असत ,वास्तवाच भान देणार,
कल्पनेच्या विश्वातही,माझ्यासवे रमणार......

कुणीतरी हव असत,मनापासुन धीर देणार,
स्वतहाच्या दुखातही,मला सामाउन घेणार.........

कुणीतरी हव असत,एकान्तातही रेन्गाळनार,
माझ्यासोबत नसतानाही,मझ्यासोबतच असनार....

कुणीतरी हव असत,विश्वास ठेवणार,
माझ्या विश्वासाला.कधीही न फ़सवणार..........

कुणीतरी हव असत,मला समजुन् घेनार,
आयुष्याच्या वाटेवर साथ देशील का विचारणार

बघ मी वेडा नाही.....!!!

मी रात्रीच्या मंद हवेत एकटा बसून कधी
असाच आपला सहज म्हणुन वर आकाशात बघतो,
चांदण्यांची धडपड अशी आसुसल्या नजरेनी पाहून,
मलाच उमजत नाही मी काय करत असतो?...

चंद्र कधी नभाआड़ जातो
तर कधी पूर्ण असतो चक्क प्रकाशित,
पण चांदण्या मला चंद्राच्या नेहमी दुरच दिसतात
नजरही बनाते क्षणात संकुचित...

काही तरी तशात आठवते अन् मन खिन्न होवून जाते
दुरून काही तरी नको असलेल, डोळ्यांसमोर रूप घेते...

तरीही मी आकाशात बघन्याच सोडत नाही
अणि हसतो हळूच जेव्हा आठवते मला काही...

मी का असा वेडा?, चंद्र चांदण्यांचा खेल पाहण्यात दंग
का कुणास ठावुक, का करतो या एकांताला मी संग?

असो तरिहि रात्रीच्या मंद हवेत एकटा बसून कधी
असाच आपला सहज म्हणुन वर आकाशात बघतो,
चांदण्यांची धडपड अशी आसुसल्या नजरेनी पाहून,
मलाच उमजत नाही मी काय करत असतो?...

एक सांगू? मला कारण तस माहिती आहे
पण..मी वेडा नाही ...

अग तूच तर म्हटला होत न...
"जेव्हा कधी माझी आठवण येइल
तेव्हा फ़क्त वर आकाशी बघशील,
मी नेहमी तुझी चांदनी बनुन तुझ्या सोबत राहीन....."

आत्ता कळल मला ,मला चांदण्या चंद्राच्या दुरच का दिसतात...

बघ.... मी वेडा नाही.....!!!

सावळ्या रे....

सावळ्या रे....
दोन डोळ्याचे एक स्वप्न ,
मनी एक खंत,
तिला असेच मनी जपन,
जप-आणि मनी तिला,
लपवनारे,
सावळ्या रे....
तुझ्या डोळ्यात जे आहे,
भाव मज ठाव आहे,
नाव नकोच त्यासी,
तरी तुझेच भासी,
जरी भ्रमित सारे,
गीत हेच गा रे,
सावळ्या रे....
संकोचच्या पापण्यानी ,
अडवून धरले जे,
अश्रु आहेत माझे,
असून डोळी जलधारा,
जळ-जळ का रे...
सावळ्या रे....
प्रकाशत आशेचे कण-कण,
अंधारल्या जरिही आशा,
नको ह्या दिशाही,
कोणास उरल्यारे,
सावळ्या रे....
ही ओढ़ आहे कैसी,
खेळच वाटे सारा,
हूर-हूर बोचे मनी,
नयन संभाळे पारा,
पलायन हे कैसे,
स्वतःच सापडलाशि ,
दूर जात आहे ती,
धावनारे...
सावळ्या रे....सावळ्या रे....सावळ्या रे...

तुझी आठवन...

तुझी आठवन...
तुझी आठवन...
माझी झोप उडून जाते
तशी तुझी प्रत्येक आठवन
मझातुन मला खुडून नेते

असा एकही दिवस
कधीच सरत नाही
तुझा आठवणी विना
मी कधीच झुरत नाही

तुझा आठवणी चा दीप
मी कधीच मलवत नाही
म्हणजे तुला मझातुन
मी कधीच घालवत नाही

कधी-कधी माझा मनावर
तुझा आठवणी चा मेघ पसरतो
वाट पहनारया डोळ्यातून
गालावर हळूच थेंब घसरतो

कधी-कधी तुझी आठवन
रात-रात जागवत असते
तू येत नाहीस म्हणुन
मन मलाच रागवत असत

आयुष्याच्या प्रत्येक वळणावर

आयुष्याच्या प्रत्येक वळणावर
आयुष्याच्या प्रत्येक वळणावर सोबत
कुणाची तरी हवी असते
पण असे का घडते की जेव्हा ती
व्यक्ती हवी असते तेव्हाच ती आपल्या जवळ नसते?

असे म्हणतात की प्रेम हे शोधून सापडत नसते
प्रेम हे नकळत होऊन जाते
मग तरीदेखील प्रत्येक व्यक्ती
प्रेमाच्या शोधात का असते?

असे म्हणतात की प्रेमात पडल्यावर
सर्व काही सुंदर असते
तरीदेखील प्रेमात पडल्यावर
अश्रूंना का स्थान असते?

हे सर्व काही असले तरी
प्रेम हे अतिशय सुंदर असते
पण काही जणांना ते
शोधून ही सापडत नसते
जसे

अश्रू..........

अश्रू..........

आज सगळं संपून गेलय,माझ्याच मनातून
रडणही आता ऊतू जातयं,माझ्याच मनातून

शब्दही फुटले नव्हते,अजून अंकुरातून
तरीही वादळ घेऊन गेले,मला तुझ्या डोळ्यातून

शांतपणे वर जेव्हा,आकाशाकडे पाहिले
मातीपेशा त्याचे प्रेम,जास्त जवळचे वाटले

जीवन आता संपले आहे, बाकी सर्वासाठी
अश्रूही आता थांबत नाहीयेत,मला रडण्यासाठी

रात्रीची स्वप्नही मला, आता खरी वाटतात
आठवणी सगळ्या येऊन, मला भेटून जातात

साठवलेले सगळे काही, हळूच घेऊन जातात
विरघळून त्या डोळ्यावाटे, मला चकवून जातात

आता एकच शिल्लक राहीलेय, मनाच्या सांगाड्यात
आठवणींची हाडे राहीलेत, उरलेल्या या जीवनात

अजूनही त्या आठवणी, रोज मी उकरतो
कुठेतरी काही असेल, म्हणून रोज स्वप्न पाहतो

तरीसुध्धा मला रोज, रिकामीच यावे लागते
रोज मला रडण्यासाठी,आयुष्याशी भांडावे लागते

नेहमी माझ्या बाबतीत,असेच नेमके घडते
शेवटी मला स्वःताहून, मनाला सांगावे लागते

की

आज सगळं संपून गेलय,माझ्याच मनातून
रडणही आता ऊतू जातयं,माझ्याच मनातून

दोन शब्दात बोललीस तु

दोन शब्दात बोललीस तु
सार काही संपल
कसे समजावू तुझ्या त्या शब्दाने
जगच माझे लुटल
रचत बसलो स्वप्न
स्वताला फसवत फसवत
कसे समजावू मनाला
स्वप्न आता ते तुटल
दोन शब्दात बोललीस तु
सार काही संपल
टव टवित प्रीत फुल माझे
क्षनामध्ये आचानक सुकल
जगविल होत ज्याला मी
आयुष्याची किंमत मोजुन
त्यानेच सांगितले आज
आसतित्व माझे मिटल
दोन शब्दात बोललीस तु
सार काही संपल
नाही दोष तुला देणार
तुझे तर सारेच मी मानल
तुझा प्रत्येक आश्रू पुसन्यासाठी
रक्त ही माझे सांडल
कसे सांगू हे बोलण्या पेक्ष्या
तु प्राणच का नाही घेतल ?
दोन शब्दात बोललीस तु
सार काही संपल
कसे समजावू तुझ्या त्या शब्दाने
जगच माझे लुटल

मधुर नातं

चांगल्या मैत्रीचा ठेवा भाग्यवंतांनाच मिळतो,

गर्दीतल्या थोड्यांशीच आपला सूर जुळतो.... १

सुरात गायलेलं मैत्रीचं गीत आयुष्याला सुरेल करतं,

अशा गीताचं माधुर्य आयुष्यभर पुरुन उरतं....२

सुदैवाने आपल्यातही असंच मधुर नातं आहे,

त्याच्या आधाराने आयुष्य सुखात व्यतीत होतं आहे....३

आपलं नातं कायम राहो हीच एक सदिच्छा,

जीवनातील प्रत्येक क्षणासाठी तुला खूप शुभेच्छा.!!

तो क्षण

तो क्षण
आयुष्यातला तो क्षण किती चान  असतो
माझा हात जेवा त्याच्या हातात असतो

स्वप्नांचा झुला मनात नेहमीच झुलत असतो
माझ्या समवेत असताना तो नेहमीच बेभान असतो

दोघांचे हि श्वास मग स्थिरावलेले असतात
त्याच्या बाहुपाशात हात माजे जखडलेले असतात

दोघांच्याही मनात शब्दांचे वादळ माजलेले असते
पण ओठान्पारीयंत यायला त्या शब्दांचेच धाडस नसते

हळुवार पाने मग माने आमची बोलत असतात
आयुष्यातल्या त्या सुंदर क्षणांचा मनमुराद आनंद लुटत असतात

मलाही girl friend मिळावी...!

सुंदर मुलीशी ऒळख व्हावी,
आम्हा दोघांची मने जुळावी ।
हातात हात घालून फ़िरणारी,
मलाही girl friend मिळावी ॥

हास्याच्या पहिल्या किरणाने,
प्रितीची खळी उमलावी ।
डोळ्यात जिच्या ऐश्वर्य असावे,
रूपाची ती राणी असावी ॥
अशीच माझी स्वप्नसुंदरी,
ह्र्दयाच्या नगरात रुळावी ।
हातात हात घालून फ़िरणारी,
मलाही girl friend मिळावी ॥


चौपाटीवर पाणीपूरीतून,
प्रणयाचेच घास भरवू ।
रिक्षात मीटरला साक्षी मानून,
प्रेमाच्याच शपथा घेऊ ॥
आयुष्यातील सारी दु:खं,
जिच्या सहवासात टळावी ।
हातात हात घालून फ़िरणारी,
मलाही girl friend मिळावी ॥

द्वीधा मनं मग मध्येचं म्हणत,
आधी girl की आधी friend ।
आयुष्यभराचं नातं हवं,
देव करो तीच्याकडूनचं,
प्रेमाची ख्ररी व्याख्या कळावी ।
हातात हात घालून फ़िरणारी,
मलाही girl friend मिळावी...

प्रेमात पडल की असच होणार....!

प्रेमात पडल की असच होणार....!
दिवस रात्र डोळ्यासमोर तोच चेहरा दिसणार,
स्वप्नात सुद्धा आपल्या तीच व्यापुन उरणार
येता जाता उठता बसता,
फ़क्त तीचीच आठवण येणार
तुमच काय, माझ काय,
प्रेमात पडल की असच होणार!

डोळ्यात तीच्या आपल्याला, स्वप्न नवी दिसणार,
तीच्या हास्यातुन आपल्यासाठी चान्दणे साण्डणार
ऐश्वर्याचा चेहरा सुद्धा मग;
तीच्यापुढे फ़ीका वाटणार
तुमच काय, माझ काय,
प्रेमात पडल की असच होणार!

तीच्या फोनची आपण दिवसभर वाट बघणार,
मित्रान्समोर मात्र बेफ़िकीरी दाखवणार
न रहावुन शेवटी आपणच फ़ोन लावणार्,
तीचा आवाज ऐकुन सार राग् विसरणार
तुमच काय, माझ काय,
प्रेमात पडल की असच होणार!

मेसेजनी तीच्या inbox आपला भरुन जाणार्,
तीचा साधा meesage सुध्दा आपण जतन करुन ठेवणार्,
प्रत्येक senti mesage पहिला तीलाच forward होणर,
तुमच काय, माझ काय,
प्रेमात पडल की असच होणार

आठवत तुला.....


जेव्हा तु उदास असायचीस
एखाद्या दुख:त खोलवर बुडायचीस
तेव्हा मी तुझ्या ओझरत्या
नजरेकडे पहायचो
ओठावर हसु ठेवत
मी वेड्यासारखा बडबडायचो
तेव्हा वाटायचं मला
कि मला आनंदात पाहुन
तु तुझं दु:ख विसरशील
माझ्य़ाकडे पाहुन मोहक हसशील............
पण...
तेव्हा तु म्हणायचीस
"तुला काहीच कसं रे वाटत नाही?
एखाद्या वेदनेचे भाव तुझ्या चेह-यावर कसे कधीच दिसत नाही??"
पण आता
जेव्हा तु नाहीस
मग या डोळयात आसु ठेऊन
मी सारखा तुझा विचार करतोय
वेदनेच्या प्रत्येक पावसात एकटाच भिजतोय
अजुनही मन माझ तोच प्रश्न विचारी
कि "तु मझि होशिल?"
माझी ही अवस्था पाहुन
उद्या कदाचीत तु परत येशील
तोवर माझे हे आसु पण सुकतील
तुला पाहुन माझे हे
हसु विसरलेले ओठ पुन्हा हसतील
माझ्या त्या हास्याकडे पाहुन तु पुन्हा
तेच म्हणशील
"तुला काहीच कसं रे वाटत नाही
एखाद्या वेदनेचे भाव तुझ्या चेह-यावर कसे कधीच दिसत नाही..

कुणीतरी असावे

कुणीतरी असावे
गालातल्या गालात हसणारं,
भरलेच जर डोळे कधी तर ओल्या असवांना पुसणारं,

कुणीतरी असावे
पैलतीरी साद घालणारं,
शब्दांना कानात साठवुन गोड प्रतिसाद देणारं,

कुणीतरी असावे,
चांदण्यांच्या बरोबर नेणारं,
अंधारलेल्या वाटेत आपल्याबरोबर येणारं,

कुणीतरी असावे,
फ़ुलांसारख फ़ुलणारं,
फ़ुलता फ़ुलता सुगंध दरवळणारं,

कुणीतरी असावे
आपल्या मनात रमणारं,
पलिकडील किना-यावरून आपली वाट पाहणार

तू सोबत असताना..........

तू सोबत असताना..........
तू सोबत असताना, ऋतुंनीही कूस बदलावी
वसंतातल्या भास्कारासही मेघांनी शाल पांघरावी.....

तू सोबत असताना, श्रावणातला पाऊसही बरसावा
आपल्याला भिजवताना तो स्वत:च भिजून जावा....

तू सोबत असताना, सप्तरंगांची छटा दिसावी
इन्द्रधनुष्यासहि जणू आपुली इर्षा व्हावी ....

तू सोबत असताना, सप्तसुरांची उधळण व्हावी
चाफ्या प्रमाणे सुरकुसूमे ती, तुझ्या केसांत मी गुंफावी.....

तू सोबत असताना, मी तुझ्यात हरपून जावे
नयनांच्या प्याल्याने तुझे सौंदर्य पितच रहावे........

गुलमोहर फुलताना तुझ्यासोबतच पहावं
गुलमोहरासारख फूलन तुझ्यासोबतच जगाव .......

आयुष्य प्रवास

आयुष्य प्रवास
उसळणार्या सागरात विहार करताना साथ असावी त्याची
एकट्याने प्रवास करताना पाठीवर थाप असावी त्याची

त्या उसळणार्या लाटांची मजा घेताना सोबत असावी त्याची
लाटांच्या तुषारांनी भिजलेल्या त्याच्या मनाला ओढ असावी फक्त माझी

माझ्या येण्याची किनार्यावर बसून त्याने वाट पहावी
एका - एका क्षणामध्ये त्याला मला भेटण्याची आतुरता असावी

मला भेटण्यासाठी मन त्याचे व्याकूळ व्हावे
आणि शेवटी मला पाहिल्यावर त्याच्या व्याकुल्तेचे मग हास्य फुलावे.

हाथ माझा हातात घेऊन त्याने मग किनार्यावर चालत राहावे
मी अडखळे ले जरी कुठे अचानक .........
त्याने मग मला सांभाळावे .........

त्याच्या आधाराचा हाथ नेहमी माझ्या सोबत असावा
मला घेऊनच मग त्याने संपूर्ण आयुष्याचा प्रवास करावा.

माझे प़ेम

आयुष्यात पहिल्यादा कोणीतरी मनापासुन आवडल होत
खरच तिच्यावर मी मनापासुन प़ेम केल होत

पहिले आम्हा दोघांमध्ये फक्त मैत्रीच नात होत
नंतर मात्र तिच वागण बोलण मला आवडत गेल होत

एके दिवशी सकाळी तिला माझी बनशील का अस विचारल होत
तिने मात्र उत्तर न देताच निघण पसंत केल होत

दोन दिवसांनी मात्र तिने उत्तर नाही अस दिल होत
मैत्रीच नात मात्र पुढे चालु ठेवीन अस सांगितल होत

हळु हळु मात्र तिच्या मैत्रीच गोड विष प्याव लागत होत
विसरता येत नाही म्हणुन मैत्रीवर समाधान मानाव लागत होत

नंतर मात्र आयुष्य संपवावस वाटत होत
पण तिला दोष लागेल म्हणुन तेही जगाव लागत होत

इतरांसाठी मात्र माझ प़ेम एकतफी॔ होत
पण मी मात्र तिच्यासाठी प़ेम साठवुन ठेवल होत..

मैत्रीचं हे नातं . ….

मैत्रीचं हे नातं . ….

*मैत्री म्हंटली की आठवतं ते बालपणं आणि मैत्रीतून मिळालेलं ते खरंखुरं शहाणपण*

*कोणी कितीही बोललं तरी कोणाचं काही ऐकायचं नाही कधीही पकडले गेलो तरी मित्रांची नावं सांगायची नाही*
*मैत्रीचं हे नातं सगळ्या नात्यात श्रेष्ठं हे नातं टिकवण्यासाठी नकोत खुप सारे कष्टं
**मैत्रीचा हा धागा रेशमापेक्षाही मऊ सूत मैत्रीच्या कुशीतच शमते मायेची ती सूप्त भूक
**मैत्रीच्या सहवासात श्रम सारे विसरता येतात पण खरे मित्रं मिळवण्यासाठी काहीदा कितीतरी पावसाळे जातात
**मैत्री म्हणजे रखरखत्या उन्हात मायेची सावली सुखाच्या दवात भिजून चिंब चिंब नाहली
**मैत्रीचे बंध कधीच नसतात तुटणारे जुन्या आठवणींना उजाळा देऊन गालातल्या गालात हसणारे
**मैत्री पाहत नाही कोण गरीब कोण श्रीमंत ती पाहते फ़क्त मित्राचं अंतरंग
**मैत्री म्हणजे समाधानाने भरलेली ओंजळ वाळवंटात जसं कधी सापडतं मृगजळ
****मैत्रीच्या सहवासात अवघं आयुष्य सफ़ल होतं देवाच्या चरणी पडून जसं फ़ुलांचही निर्माल्य होतं*

Tuesday, October 27, 2009

इथली सकाळ सुंदर आहे

इथली सकाळ सुंदर आहे,
तापलेल्या मनातही,
सकाळचं ऊन ताजं आहे.
पानांचे रंग वेगवेगळे तजेलदार,
इथलं रानटी गवतही लच्छेदार,
पावसांत रंगीत छत्र्या कोट, वहाणारे पाट,
गुलाबी थंडीतल्या स्वेटरचा ठेवणीतला थाट.
उन्हाळा तप्त असला तरी,
संध्याकाळ सुखद आहे,
तिच्यासोबत वार्‍याची मंद झुळुक आहे.
इथली सकाळ सुंदर आहे.
इथली हवाच सुंदर आहे.
कुणाच्या घरी कुकरची शिट्टी,
मनांत वास दरवळत आहे.
कुणी म्हातारा फुलं वेचतोय,
केवळ टाईमपास की श्रद्धा?
की त्याला निसर्गाची आस आहे?
रस्त्यावर सगळे नियम धुडकावुन
मस्त बेफाम जाणारे ड्रायव्हर आहेत,
गाडीच्या मागे त्यांच्या
‘श्रद्धा-सबुरी’ची जाहीरात आहे.
उगाचच हॉर्न वाजवणारे,
बोनस म्हणुन शिवी हासडणारे,
त्रासलेल्या मराठी मनाचे प्रतिक आहेत.
सिग्नल तोडुन पुढे गेल्यावर
वळुन एखादीला पहाणारे रसिक आहेत.
आकर्षक ‘वस्तुं’ना आपला हक्क समजुन
डायरेक्ट धडकणारी क्षुद्र जमात आहे.
स्वच्छ रस्त्यावर विधीफुलं पसरवणारी
पाळलेली प्राणिजात आहे.
भर गर्दीच्या चौकामध्ये गुलाल वाहीलेला
अंधश्रद्धेचा वाढला भात आहे.
दर शनिवारी फेकलेले मिरची-लिंबु,
भुतं झाली स्वस्त, माणुस किती महाग आहे!
कुणाला तरी रस्ता ओलांडायला
मदत करणारा मदतीचा हात आहे.
आजोंबांचा हात धरुन नेणारी
पुढच्या पिढीची नात आहे . . .
मनापासुन सांगतो गड्यांनो,
इथली सकाळ सुंदर आहे.

कोणी गेलं म्हणुन…..

कोणी गेलं म्हणुन…..

कोणी गेलं म्हणुन आपण
आयुष्य थाम्बवुन ठेवायच नसतं

जगायचा असतो प्रत्येक क्षण
उगाच श्वासांना लाम्बवुन ठेवायच नसतं

आठवनिंच्या वाटावरुण
आपल्या स्वप्नापर्यंत पोह्चायच असतं

आभालांपर्यंत पोहचता येत नसतं कधी
त्याला खाली खेचायच असतं

कसं ही असल आयुष्य आपलं
आयुष्य थाम्बवुन ठेवायच नसतं

दिवस तुझा नसेल ही, रात्र तुझी असेल
त्या रात्रीला नवं स्वप्न मागायच असतं

तुझ्याच वेड्या श्वासांकडे
थोडं जगण मागायच असतं

कोणी गेलं म्हणुन…..

जेव्हा तु उदास असायचीस

जेव्हा तु उदास असायचीस
एखाद्या दुख:त खोलवर बुडायचीस
तेव्हा मी तुझ्या ओझरत्या
नजरेकडे पहायचो
ओठावर हसु ठेवत
मी वेड्यासारखा बडबडायचो
तेव्हा वाटायचं मला
कि मला आनंदात पाहुन
तु तुझं दु:ख विसरशील
माझ्य़ाकडे पाहुन मोहक हसशील............

पण...

तेव्हा तु म्हणायचीस
"तुला काहीच कसं रे वाटत नाही?
एखाद्या वेदनेचे भाव तुझ्या चेह-यावर कसे कधीच दिसत नाही??"

पण आता

जेव्हा तु नाहीस
मग या डोळयात आसु ठेऊन
मी सारखा तुझा विचार करतोय
वेदनेच्या प्रत्येक पावसात एकटाच भिजतोय
अजुनही मन माझ तोच प्रश्न विचारी
कि "तु मझि होशिल?"
माझी ही अवस्था पाहुन
उद्या कदाचीत तु परत येशील
तोवर माझे हे आसु पण सुकतील
तुला पाहुन माझे हे
हसु विसरलेले ओठ पुन्हा हसतील
माझ्या त्या हास्याकडे पाहुन तु पुन्हा

तेच म्हणशील

"तुला काहीच कसं रे वाटत नाही
एखाद्या वेदनेचे भाव तुझ्या चेह-यावर कसे कधीच दिसत नाही..

माझ्यासाठी हे करशील ना?

माझ्यासाठी हे करशील ना?

भिजू नयेस म्हणून मी तुझ्यासाठी छत्री आणेन,

पण भिजण्याची गळ तू घालशील ना?

तुझ्याबरोबर मीही घाम गाळेन

पण एखादा थेंब टिपशील ना?

असाच खेचत राहिलास तर मी गुंतत जाईन

पण झालेला गुंता सोडवशील ना?

खांद्यावर डोके ठेवून अश्रू गाळेन

तेव्हा ओठांनी टिपून घेशील ना?

Saturday, October 10, 2009

मैत्री केली आहस म्हणुन तुला सांगावस वाटतय

गरज म्हणून ‘नातं ‘ कधी जोडू नकोस सोय म्हणून सहज असं तोडू नकोस.. रक्ताचं नाही म्हणून, कवडीमोल ठरवू नकोस भावनांचं मोल जाण..मोठेपणात हरवू नकोस.. आयुष्याच्या प्रत्येक वळणात नवं नातं जुळत असतं जन्मभर पुरेल इतकं भरून प्रेम मिळत असतं.. तुझी ओंजळ पुढे कर, कमीपणा मानू नकोस व्यवहारातलं देणं घेणं फक्तं मध्ये आणू नकोस.. मिळेल तितकं घेत रहा, जमेल तितकं देत रहा दिलं घेतलं सरेल तेव्हा.. पुन्हा मागून घेत रहा.. समाधानात तडजोड असते…फक्त जरा समजून घे ‘नातं ‘ म्हणजे ओझं नाही, मनापासून उमजून घे.. विश्वासाचे चार शब्दं..दुसरं काही देऊ नकोस जाणीवपूर्वक ‘नातं ‘ जप.. मध्येच माघार घेऊ नको

Friday, October 9, 2009

म्हणुनच म्हणतो एकदातरी बघ तिला सांगुन !

बघ तिला सांगुन
कधी कधी कोणासाठी असलेले आपले शब्द मनातच रहातात.

कधी ते ओठांवर येतात पण तिथेच अडतात.

कधी प्रयत्न करतो पण धाडस होत नाही

असेच काही ‘दुसरी’ कडेही होत असेल…

शेवटी तेच शब्द मुके होतात. आणि म्हणुनच…

म्हणुनच म्हणतो एकदातरी बघ तिला सांगुन !

किती दिवस पहाणार तिला तू खिडकीतुन

तो गुलाबही जाईल एक दिवस कोमेजुन

राहशील फक्त तू जगशील मरुन मरुन

म्हणूनच म्हणतो एकदातरी

बघ तिला सांगून !

किती दिवस बोलणार तू पडद्या आडुन

पोहोचवशील जरी भावना तिला दुसऱ्यांकडुन

“थॅंक्स!” म्हणेल तूला ती त्याचाच हात धरुन

म्हणूनच म्हणतो एकदातरी

बघ तिला सांगून !

किती दिवस घालवणार तू वायफळ बोलुन

बोलायला जाता एक वेगळाच विषय काढुन

एवढ्यात जाईल कोणतरी तेच तिला विचारुन

म्हणूनच म्हणतो एकदातरी

बघ तिला सांगून !

रोज रोज देशील एसएमएस तू पाठवुन

आतुरतेने हसत तॊ काढेल ती वाचुन

मेमरी फुल झाली की टाकेल डिलीट करुन

म्हणूनच म्हणतो एकदातरी

बघ तिला सांगून !

तुझा एक एक गुलाब ठेवील ती साठवुन

एक दिवस येईल गुलकंदाची बरणी घेवुन

लग्न ठरतय म्हणत जाईल ती निघुन

म्हणूनच म्हणतो एकदातरी

बघ तिला सांगून

कुणास ठाऊक?

ओठांवर आलेले शब्द तसेच सांडून जातात....
मी बोलतच नाही
डोळ्यांत दाटलेले भाव तसेच विरून जातात....
तिला कळतच नाही

तिच्याकडे पाहिलं की पाहतच राहतो...
स्तब्ध होऊन
तिच्याकड नाही पाहिलं की तीच निघून जाते...
क्षुब्ध होऊन

चंद्र तारे तोडून तिला आणून द्यायचं मनात येतं
पण हे शक्य नाही हेही लगेच ध्यानात येत

मग मी माझी इच्छा फुलावरच भागवतो
बुकेही नाहीच परवडत हाही हिशेब आठवतो

पण फुल तिला द्यायची हिम्मतच होत नाही
बोलणच काय, तेव्हा तिच्या बाजुलाही फिरकत नाही

मग एखाद्या जाड पुस्तकात फुल तसच सुकत जातं
सगळी तयारी सगळी हिम्मत नेहमी असंच फुकट जातं

काही केल्या तिच्या मनाचा थांगपत्ता लागत नाही
माझं मन तिच्याशिवाय काहिसुद्धा मागत नाही

ती नाही म्हणेल याची भीती वाटते
ती नाही म्हणेल याची भीती वाटते
पण तरीही आज ठरवलंय तिला सांगायचं
तिच्यसाठी असलेलं आयुष्य तिच्याच स्वाधीन करायचं

कुणास ठाऊक?
तिच्याही एखाद्या पुस्तकात
माझ्यासाठीची सुकलेली फुलं असतील!

दु:खाच्या घरी एकदा जमली होती पार्टी

मुग्धा खोंड
दु:खाच्या घरी एकदा
जमली होती पार्टी
दारु बीरु पीऊन अगदी
झींगली होती कार्टी…

दु:ख म्हणाले ” दोस्तानों!
बिलकुल लाजू नका
इतके दिवस छ्ळल म्हणून
राग मानू नका!

मनात खूप साठल आहे
काहीच सुचत नाही
माझी ‘स्टोरी’ सांगीतल्या शिवाय
आता राहवत नाही…

मी आणि सुख दोघे
जुळे भाऊ होतो
पाच वर्षांचे होतो तेव्हा
जत्रेत गेलो होतो…

गर्दी अशी जमली
नी गोंधळ असा उठला…
माणसांच्या त्या गर्दी मध्ये
सुखाचा हात सुटला!

तेव्हा पासून फ़िरतोय शोधत
दुनियेच्या जत्रेत
दिसतोय का ‘सुख’ माझा
कुणाच्या ही नजरेत…”

सुखा बरोबरचे लहानपणीचे
क्षण त्याला स्मरले
आणि सुखाच्या आठवणीने
दु:ख ढसाढसा रडले!

नशा सगळ्यांची उतरली
दु:खाकडे पाहून!
दु:खालाही सुख मिळावे
वाटले राहून राहून…

जीवनाच्या रथाचे
आहेत सुख दु:ख सारथी
सुख मिळाले तर दु:खाच्या घरी
मीच देईन पार्टी

पुन्याच्या पोरी

पुन्याच्या पोरी रे पुन्याच्या पोरी
बुक्क्यान्चा मार पन बोलायची चोरी

दिसायला असेल पडलेला प्रकाश जरी
मगावं स्ट्राबेरी तर मिळते मारी

कुनी असेल स्मार्ट तर कुनी असेल गोरी
जवल जाउन बघा यांची पाटिच कोरी

झाल्या किती मोठ्य़ा तरी एकतील लोरी
पेन्टहाउस ला जशी एक अट्याच मोरी

थोड्या आहेत बाभाळी अन थोड्याश्या बोरी
कुठलीही पोरगी तशी आहे फ़ाशीचिच दोरी

पुन्याचा पोरिंचा असतो हजारदा रीटेक
ब्याटींग करता करता उडालेली असते विकेट

TVS ची SCOOTY आनी BAJAJ ची SUNNY
श्याम्पू लावला तरी सुटत नाही फ़नी

बाहेर जाताना यान्चे तोंड असते झाकलेले
असावेत यान्ना स्वताचे वीकपॊईन्ट समजलेले

पोरिंना वाटते आम्हि पावसाच्या गारा
अग उडालेला फ़्युज तुमचा तुम्हि तुट्लेल्या तारा

सान्गायला सरळ असतात या पोरि वागायला पाजी
खानार्र्याने जपुन खावी हि कार्ल्याची भाजी

म्हनुन पुन्याच्या पोरी रे पुन्याच्या पोरी
बुक्क्यान्चा मार पन बोलायची चोरी

एक ना एक दिवसतरी “माझी” करीन मी तुला

एक ना एक दिवसतरी “माझी” करीन मी तुला
तुझ्या नकळत मी तुझ्यावर प्रेम केलं
तुझ्या बरोबर आयुष्यभर राहण्याचं स्वप्न पाहीलं
तुझ्यामुळेच प्रेमाचा खरा अर्थ मला कळला
पण या प्रेमाची जाणीव कशी करुन देऊ तुला

जिथे जिथे पाहतोय तु आणि फ़क्त तुच दिसतेस
नजरेस नजर देता खट्याळ हसतेस
तुझं बरोबर असणं जणू स्वप्न वाटे मला
मला सगळीकडे तुच दिसतेस
पण मग मीच कसा गं दिसत नाही तुला

तु अजाण आहेस माझ्या या प्रेमाने
सांगितल नेहमी मुक्या ईशा-याने
पण तो ईशारा तुला कधीच कसां ना कळला
कधी मी सगळ शब्दात सांगु शकेन का तुला?

एकदा निश्चयच केला होता तुला विसरण्याचा
हजारदा केला प्रयत्न सगळं संपवण्याचा
पण प्रत्येक प्रयत्न माझा, माझ्याच प्रेमापुढे फ़ोल ठरला
जणु हे वेडं मन कधी विसरुच शकत नाही तुला

आता तर फ़क्त एकच स्वप्न आहे या मनाचं
तुज्यासोबत शेवटपर्यंत जगण्याचं
एक दिवस नक्कीच जिंकेल
हा वेडा जीव आज जो या खेळात हरला
एक ना एक दिवसतरी “माझी” करीन मी तुला

आयुष्य म्हणजे हेच असत……

मला वाटतं आयुष्य म्हणजे हेच असत
वित भर सुखासाठी हातभर दु:खांशी compromise करणं…….

मला वाटतं आयुष्य म्हणजे हेच असत
प्रवाहासारखं…येईल त्याला सोबत घेत जाणं…….

मला वाटतं आयुष्य म्हणजे हेच असत
स्व:तची दु:ख विसरून दुसर्‍याच्या आनंदात आनंद मानणं…….

मला वाटतं आयुष्य म्हणजे हेच असत
भूतकाळाच्या गोड आठवणीं सोबत वर्तमानात जगणं…….

मला वाटतं आयुष्य म्हणजे हेच असत
एकटं येऊन गर्दीत जगून पुन्हा एकटं निघून जाणं……..

मला वाटतं आयुष्य म्हणजे हेच असत
थोडसं रडणं आणि खूपखुप हसणं…….

माझे स्वप्नं माला हसतात

माझे स्वप्नं माला हसतात.
मी त्याला भेटते आणि सर्वस्वं विसरुन जाते,
जशी वैशाखात ही धरा बहरुन येते.

तो बोलायला सुरुवात करतो,
आणि मी फ़क्तं त्याच्याकडे बघते,

मग प्रत्येक श्वसात,उदांत,
डोळ्यात त्याला सठवते.

थोड्या वेळानी,तो ही एकदा,
प्रेमाने नजर फ़िरवतो.

माझा हाथ,प्रेमाने
त्याच्या हथात घेतो.

मी पण माझं मन माझ्या
हाथात ठेउन त्याला देते,

आणि त्या क्शणी मनाला,
असलेली त्याची हुर हुर जणवते.

बराच वेळ असाच निघुन जातो,
एकमेकांच्या डोळ्यन्नी अवघं विश्वं फ़िरुन येतो.

मग वर्याच्या हळुवार वेगात मी त्याच्या कुशित शिरते,
आणि परत एक्दा स्वत:ला मी त्याच्या अधीन करते.

त्याच्या श्वसाचा सुगन्धं,मी कधिच माझा केलेला असतो,
आणि एकमेकांच्या प्रेमात आम्हि स्वत:ला विसरुन जातो.

अचानक सगळं सुन्दर दिसयला लगतं,
वारा काहीतरी कानात गुणगुणतो,

मग वतवरण उगाच बदलतं,
आकाशात काळे ढ्ग जमुन येतात,
सोबत पवसांच्या सरी घेउन येतात.

वीज चमकते,मी त्यच्या कुशीत शिरते,
आवाज होतो ढ्गांचा,मी मिट्लेले डोळे खाडकन उघडते.

जेव्हा जेव्हा तुझी आठवण येते…………

जेव्हा जेव्हा तुझी आठवण येते
मन चांदण्यात न्हावुन निघते
आशेच्या पावासाळी सरीने
डोळ्यातले स्वप्न मग चिंब भिजते
माझ्या मनातल्या कोरया कॅनवास वर
तुझं चित्र मग आपोआपच उमटते

जेव्हा जेव्हा तुझी आठवण येते
जणु श्रावणातली पहीली सर बरसते
तुझ्या आठवणींच्या सरीने
कोमेजलेल्या या मनाच्या रोपाला
मग नवी पालवी फ़ुटते
रात्रीच्या गर्द काळोखी आभाळातली
शांत चांदणी जणु पुन्हा चमकते
माझी नजर मग
त्या चांदण्यातही तुलाच शोधिते

कधी कधी तर वाटते की जाऊदे
तु नाही तर तुझी आठवण तरी येते
कमीत कमी माझं उदास मन थोडंतरी हसते

भावना मनाच्या कोणा न कळल्या ………….

शब्द बांधील ती प्रेम गुपिते
मी मुद्दामच नव्हती खोलली
उगवत्या मनाच्या स्वप्नांची
जणु ईच्छाच होती मावळली

तुझ्या आठवणीत तेव्हा
प्रत्येक रात्र मी जागवली
तुझ्या बरोबरच्या प्रत्येक
क्षणाला न विसरण्याची शपथ मी दिली

अविस्मरणीय त्या क्षणात आता
असहनीयशी वेदनाच फ़क्त ऊरली
त्या वेदनेची लहर मनाच्या
अंतरी खोलवर पोहोचली

आनंदाच्या गावची वेस जणू
आता खुप मागे राहीली
वाटतय ती भाग्यलक्ष्मी जणु
माझ्यावर कायमचीच रागवली

सहन मी एकट्यानेच केलं
तुझी सोबत जरी नसली
मन बिचांर एकटच जळांल
तुझी आठवण जेव्हा जेव्हा पेटुन उठली

तुलाच शोधतोय!

अश्रूंनाही मोल असतं, हे जाणंवलं तू दूर गेल्यावर
मिटल्या पापण्यातही आसवंच होती स्वप्नांत तू दिसल्यावर.
तेव्हापासून शोधतोय तुला, तुलाच शोधतोय….
तुलाच शोधतोय,
काळ्याभोर मेघांनी झाकोळलेल्या चांदण्या शोधताना.
अमावस्येच्या रात्री त्या आभाळाकडे चंद्रकोरीची भिक मागतांना.
अनोळखी भासणारा माझांच चेहरा आरश्यांत निरखून बघताना.
जूनांच एस एम एस काढून परत परत वाचतांना.
तुझ्यांच स्वप्नांत रात्रं सारी जागतांना.
पहाटेच्या त्या फितूर स्वप्नांकडे झाल्यागेल्याची दाद मागतांना
आसवांचे मोती मूकपणे गिळतांना.
दिखव्याखांतर का असेना, सर्वांदेखत असहाय्यपणे हसताना.
माझ्या स्वप्नांची चिता जाळून, आठवणींची राख वेचताना.
मनावर चढलेले आठवणींचे सारे रंग माझ्यांच मनाविरुद्ध पुसतांना.
हातून निसटलेले सारे क्षण आठवणींच्या कप्प्यात साठवतांना.
तुझ्यासोबतचे सारे गोड क्षण कटू मनाने आठवतांना.
तुलांच शोधतोय नि शोधत राहिन मातीत या मिसळतांना……
मरणाकडून मरणाकडे प्रवास माझा करताना.
तुलांच शोधतोय तुकड्या तुकड्यांत जगतांना.
तुलांच शोधतोय खरंच कण-कण मरतांना… कण-कण मरतांना…….

खूप प्रयत्न करतेस तू पण तुला नाही जमत

खूप प्रयत्न करतेस तू पण तुला नाही जमत
चेहर्या वरील उधार हस्याने मनातील दुख नाही लपत
आशेच तू हसत हसत खूप खूप ब ड बडटेस
लक्ष नाही माझे पाहून हळूच आश्रू पुसतेस
खूप प्रयत्न करतेस तू पण तुला नाही जमत
हृदयाच्या खोल जखमा नाही भरत
आशेच तू मित्र मित्र म्हणत नेहमीच विषय बदलतेस
काही तरीच तुझे म्हणत वेडा मला ठरवतेस
खूप प्रयत्न करतेस तू पण तुला नाही जमत

तुझी वाट पह्न्यात मन दंग झाले आहे

वाटेवर आहे नज़र सदा
वाटते येशील आज उद्या
सतत तुझी आठवण
विचारत तुझ्या सतत मन
जे हाकेला तुझ्या ‘ओ’ देण्यास उतावले आहे
तुझी वाट पह्न्यात मन दंग झाले आहे

तू हसत हसत यावेस
प्रथम माझे नाव घ्यावेस
आलिन्गानस हात पसरावेस
मिठित तुझ्या येण्यास मन उतावले आहे
तुझी वाट पह्न्यात मन दंग झाले आहे

आलीस जवल की दूर करणार नाही
येना एकदा पुन्हा जाऊ देणार नाही
तुझ्यासाठी अनेक नवस बोलले आहे
तुझी वाट पह्न्यात मन दंग झाले आहे

आपण दोघे सुखात राहू
आनंदाच्या सागारत बेधुंद नाहु
दुख आपले विसरून जाऊ
सुखी संसाराचे आपल्या स्वप्न वीनले आहे
तुझी वाट पह्न्यात मन दंग झाले आहे

तुझी वाट पह्न्यात सूततो आहे धीर
लवकर येना ग़ झाला आहे उशीर
चिंतेने तुझ्या डोळे पानवाले आहे
तुझी वाट पह्न्यात मन दंग झाले आहे

तु परत येऊ नकोस

तु परत येऊ नकोस,
जुन्या आठवणी जागवायला,
आधीच खुप दिवस लागलेत,
मनावरील जखमा भरायला…..

दुःख अंतरी दाबुन,
एकांतामध्ये रडत असतो,
म्हणुनच का कोणास ठावुक,
सर्वांसोबत हसत असतो…..

तु आयुष्यात परत येऊ नकोस,
तुझे स्थान मिळवायला,
आधीच फार वेळ लागलाय,
त्या सर्व आठवणी विसरायला…..

पण…
काहीही असले तरी……..

तुला शोधायला तरी,
नजर माझी फिरत असते,
आकाशीचा चंद्र पाहील्यावर,
तुझीच आठवण दाटुन येते……

तुला विसरण्याचा,
आत्ता कुठे मी प्रयत्न करतोय,
पण ही कवीता लिहीता लिहीता,
पुन्हा तुलाच गं मी आठवतोय…

Tuesday, October 6, 2009

आठवण आली तुझी की,

आठवण आली तुझी की,
नकळत डोळ्यांत पाणी येतं..
मग आठवतात ते दिवस
जिथं आपली ओळख झाली..
आठवण आली तुझी की,
माझं मन कासाविस होतं
मग त्याच आठवणीना..
मनात घोळवावं लागतं..
आठवण आली तुझी की,
वाटतं एकदाच तुला पाहावं
अन माझ्या ह्रदयात सामावुन घ्यावं..
पण सलतं मनात ते दुःख..
जाणवतं आहे ते अशक्य…
कारण देवानेच नेलयं माझं ते सौख्य…
पण तरिही………
आठवण आली तुझी की,
देवालाच मागतो मी….
नाही जमलं जे या जन्मी
मिळू देत ते पुढच्या जन्मी….

नदी आणि सागर

नदी आणि सागर

एक नदी अशीच
स्वतंत्र एकटी वाहणारी,
कधी भेटते सागराला
नेहमी वाट पाहणारी.

वाहता वाहता जरी ती
वाटेतल्या तलावांना मिळाली,
पण सागराची ओढ तिची
तशीच कायम राहिली.

असेच एकदा सागराच्या
ओढीने तिला झपाटले,
खिन्न मनाचे दर्शन
तिने पूरातून करविले.

शांत करण्यासाठी तिला
पावसांचे थेंब जमले,
सोपी करुन तिची वाट
तिला सागराजवळ आणले.

पाहून समोर सागराला
आपले भान ती हरपली,
शिरुन त्याच्या मिठीत
स्वंत:चे अस्तित्वही विसरली.

सागरानेही तिला मग
आपल्यात सामावून घेतले,
त्याच्या मनातील सर्वच
जणू काही तिलाही कळले.

तो ही होता तिच्यासाठी
झालेला तेवढाच आतूर,
खुदकन ती मनात हसली
अधुराच नदीविनाही सागर.

ती समोर असली की..

ती समोर असली की..

ती समोर असली की
शब्द पाठमोरे होतात
सांगायचे खुप असले तरी
शब्दच दिसेनासे होतात

पण आज मी ठरवले होते
तिला सर्व काही सांगायचेच
वेडया ह्या माझ्या मनाला
तिच्यासमोर मांडायचेचं

हसु नको पण मी
आरशासमोर राहुन तयारी ही केली होती
सुरुवात नि शेवट ची
पुन्हा पुन्हा उजळणी केली होती

सगळं काही आठवत असुन ही
मी गप्पच होतो
तिच्या हालवण्याने
भानावर आलो होतो

ती माझ्याकडे बघत राहिली
न मी तिच्यात हरवलो
खोटं नाही बोलणार मी
पण पुन्हा सर्व विसरलो

ती च मग बोलली
निरव शांतता मोडत
तुझ्या मनात काय आहे
मला नाही का ते कळत..

तुझ्यात मनातलं मी
कधीच वाचलं होतं
माझं मन ही नकळत
तुझं झालं होतं

आता मात्र मी
घेतला तिचा हाती हात
आयुष्याभरासाठी द्यायची
ठरवली एकमेकांना साथ

आता मात्र मला
सर्व काही आठवले
ती समोर असली तरी
आपसुकच सुचत गेले

ही अखेरची तुझी आठवण

ही अखेरची तुझी आठवण[Marathi Kavita]


ही अखेरची तुझी आठवण
यापुढे माझ्या मनात
तुझे येणे जाणे असणार नाही...

यापुढे तुझ्या आठवणींचं चांदणं
माझ्या मनात बरसणार नाही.....

यापुढे कधीही तुझ्या आठवणींचा पाऊस
माझ्या मनाच्या अंगणात
रिमझिमणार् नाही....!

तुझा हळवा प्रेमळ आपलेपणा
जसा स्वीकारला होता
तसाच तुझा माझ्यावरचा रागही मंजूर...!

म्हणूनच, हे अखेरचे काही अश्रू,
फक्त तुझ्यासाठी...
पण यापुढे माझ्या आसवांच्या मैफिली
तुझ्यासाठी जमणार नाहीत...

आणि हे अखेरचे काही शब्द ,
फक्त तुझ्यासाठी...

पण यापुढे माझ्या कविता
तुझ्या आठवणी मागणार् नाहीत...

यापुढे कधीही माझ्या कविता
तुझ्यासाठी असणार् नाहीत...

ही अखेरची तुझी आठवण...
यापुढे माझ्या मनात
तुझे येणे जाणे असणार् नाही...!

अशी होती ती" [Marathi Poem]

अशी होती ती" [Marathi Poem]


थेंबा-थेंबाने पावसाच्या, अंग माझे शहारुन गेले
आगमणाने तिच्या माझे, आयुष्य सारे उजळून गेले

सूर्याच्या त्या तेजाने, डोळे माझे दिपून गेले
तिचा एका कटाक्षाने, देहभान हरपून गेले

टपोरे ते दवबिंदू, छान गारवा देऊनी गेले
तिचे निर्मळ हास्य जगण्याची, नवी उमेद देऊनी गेले

पाखरांची ती किलबिल, गीत देऊनी गेली
ती क्षणात आयुष्यात येऊनी, प्रित शिकवुनी गेली

पानांची ती सळ्सळ, मधूर संगीत देऊनी गेली
छाया तिच्या केसांची, मला आसरा देऊनी गेली

चाफेकळी जशी, क्षणा-क्षणास उमलत गेली
तशीच आमची प्रिती, हळू-हळू बहरत गेली

अशी ती " स्वप्नसुंदरी ", स्वप्नातून बाहेर आली
आईचा धपाटा पडताच पहाटे, प्रेमगाथा आमची संपली...... प्रेमगाथा आमची संपली

Jeevan [Marathi Poem]

Jeevan [Marathi Poem]


मृत्यु निघाला रे आज
गीत स्वस्तुतीचे गात
देण्या माझ्याशी टक्कर
आहे कोण या जगात

असो राजा किंवा रंक
सारे माझ्यापुढे फ़िके
जन्मलेल्या प्रत्येकाला
वेढे मरणाचे धूके


धुक्यातून मरणाच्या
नसे सुटका कोणाची
गाथा मग का ती गावी
अशाश्वत जीवनाची

प्रेम शतदा करता
जीवनावर ज्या तुम्ही
जिवनाची त्या बैठक
क्षणातच उधळे मी

क्षणभंगूर जीवन
मृत्यू हेच एक सत्य
सामर्थ्यापुढे माझिया
बाकी सारे सारे मिथ्य

आहे यादीमध्ये आज
आजी एक नव्वदीची
खूप जगली आयुष्य
वाट आता परतीची

अंधुकशी दृष्टी तिची
त्वचा सुरकूतलेली
भार वाहून वयाचा
आजी आता थकलेली

आजी बसलेली खिन्न
तिची नजर शून्यात
मृत्यू ठाकला समोर
परी तिच्या न ध्यानात

मृत्यू झेपावला पुढे
गुंडाळण्या गळा फ़ास
दचकले जिवनही
आता शेवटचा श्वास

परी कोणाचे हे हास्य
कानी आले आकस्मात
नाद मधूर ऐकता
थांबे मृत्यूचाही हात

आले कसे खळाळत
दीड वर्षाचे तान्हुले
चालत नि लुटूलुटू
आजीकडे झेपावले

खदाखदा हास्य त्याचे
काय हासण्याचा डौल
हासण्यात त्या खळाळे
लक्ष जिवनांचे बळ

गेली खिन्नता पळून
आजी खळाळून हसे
हासण्यात तिच्या आता
बळ जिवनाचे दिसे

बिचकून मृत्यू मागे
दोन पाउले सरला
बळ हास्याचे कळता
अहंकारही जिरला

मृत्यू पाही यादी पुन्हा
आता तिचे नाव नाही
जिवनाच्या बळाने या
थांबविले काळालाही

लपे हर्षात जीवन
आणि हर्ष जिवनात
अशा जिवनाचे बळ
करी मृत्यूवर मात

आज इथे एकटाच
मृत्यू फ़िरला माघारी
जन्म हेच एक सत्य
हाच भाव दाटे उरी

Mala Kai Tyache

Mala Kai Tyache


पेट्रोल महागणार ...
माझ्याकडे गाडीच नाही .. मला काय त्याचे?

ओ.बी.सी. कोटा वाढणार ...
माझे शिक्षण झाले ... मला काय त्याचे?

जेसिका लालचा खुनी निर्दोष सुटला ...
जेसिका माझी कोणीच नव्हती ... मला काय त्याचे?

शेअर बाजार पडला ...
मी कुठे पैसे गुंतवले होते ... मला काय त्याचे?

हिंदू देवतांची विटंबना होतेय ...
मी धर्मांध नाही ... मला काय त्याचे?

२१ काश्मिरी पंडीतांची गोळ्या घालुन हत्या ...
मी काश्मीरी नाही ... मला काय त्याचे?

शेतक-यांच्या पिकाला योग्य भाव येत नाही ...
मी तर नोकरदार आहे ... मला काय त्याचे?

सरकार भारताला विनाशाकडे घेऊन जातेय ...
आपल व्यवस्थीत चाललय ना ... मला काय त्याचे?

आई, शेजारच्या बाई "चोर चोर" ओरडताहेत ...
शु.. आपल्याकडे नाही ना आला चोर? ... मला काय त्याचे?


या पिढीने मला काय त्याचे म्हणत हात झटकायचे ...
पुढच्या पिढीसाठी निष्क्रीयतेचे बीज रोवायचे ...
मग ते विषारी वृक्ष फ़ोफ़ावलेले पहायचे ...
आमच्या वेळी "हे असे नव्हते" म्हणत नि:श्वास सोडायचे ...

मला काय त्याचे मला काय त्याचे ...
म्हणत म्हणत जगायचे ...
आणि आपले रोजच ...
कुढत कुढत मरायचे

पुन्हा एकदा पावसात..



पुन्हा एकदा पावसात
पुन्हा एकदा पावसात.
तिची माझी झाली भेट..
त्या ओल्याचिंब दिवसात............

समोर मी दिवसताच
मना पासुन हसली ती...
उशीर का झाला??? म्हणत,
थोडीफार रुसली ती...

देताच नजर नजरेला..
थोडीशी... ती वरमली.
जवळ ओढून घेताच
थोडीशी....ती शरमली.

बाहेर पावसाची रिपरिप
झोंबणारा वारा.
चिंब मनं...चिंब तन...
आसमंत सारा.

अगदी नेमक्या क्षणी,
वीज सुद्धा कडाडली.
मिठी अधिक घट्ट होऊन
ओठापाशी स्थिरावली.

तिच्या ओठांशी.......
माझ्या ओठांचे.......
बंध अचानक जुळुन आले
कुणी तरी रसिकतेने...
त्यालाच चुंबन म्हणाले.

पुन्हा एकदा पावसात
पुन्हा एकदा पावसात..
तिची माझी व्हावी भेट
एका ओल्याचिंब दिवसात

शोध



जीवनाच्या वाटा तुडवल्या मी हिंडत
कधी थकून चालत, तर कधी धावत-पळत
नेहमीच ते पवित्र सत्य शोधत
जे पैसे दिले तरी नाही सापडत
समजायचं म्हटलं तरी नाही कळत
मरुनही नाही जे मिळत
आपल्याला जिवंत ठेवतं तिष्ठत
जे एका काळ्या गुहेत असतं रडत
दर क्षणी होणाऱ्या दु:खाने कण्हत
बाहेर यायचा नाकाम प्रयत्न करत
जे आत्याचार केला तरी नाही मरत
वायु नाही मिळला तरी श्वास नाही सोडत
असतं ते कसंबसं जिवंत धडपडत
एका घुसमटलेल्या पाखरासारखं तडफडत
त्याच्या जुन्या यशाला स्मरत
त्याच्या अस्थित्त्वाचा दोर घट्ट धरत
स्वतंत्र इच्छा उराशी बाळगत
एका आशेची अतूरतेने वाट बघत
जेव्हा कळालं मला, माझा विश्वास होता तुटत
ते दडलेलं होतं तुझ्यात....फक्त तुझ्यात